تبلیغات
حرفهای ناتمام - بی حرف

حرفهای ناتمام

انگار پشت پلک هام نقاشی شدی چشمهامو که می بندم فقط تصویر چشم های مهربون توئه... نبودنت برام سخت تر از اونیه که خودم فکرشو می کردم...گفتی تنهاییت خیلی بزرگه و من باور کردم...

دیشب توی خوابم خوشحال بودی اما با یه حس غریب...لباس زردی که تنت بود با اون موهای پریشون خیلی بهت میومد.

گفتم اگه کاری داری بگو واست انجامش بدم

خندیدی و گفتی نه... بذار وقتی خودم برگشتم!

من خندیدم اما ته دلم یه کسی می گفت اصلا برمی گردی...؟!

این روزها سرگردونم...سرگردون این دو سه سال گذشته...راستی چی شد که من و تو با هم صمیمی شدیم؟!یادم نمیاد! نمی دونم چرا از هر راهی  که می رفتیم به هم می رسیدیم...؟!

فقط من می دونم پشت اون قلب مهربونت یه سمفونی از آهنگ هاییه که تا حالا کسی اونارو نشنیده...

یادت میاد گفتی جایی خوندی : تقدیر چه قاضی بی عدالتیه که همیشه حکم صادر می کنه واسه بعضی ها که با گذشته هاشون زندگی کنند و بعضی هارو به آینده ای دلخوش می کنه که هیچوقت نمی رسه و تو نمی دونی جز کدوم دسته ای؟

ولی حالا من به جای تو بی رحمی این حکمو فهمیدم...!

نمی دونی توی این لحظه هایی که داره می گذره چقدر بی حرفم...دلم می خواد دعا کنم برای برگشتنت...برای تکرار روزهای با هم بودنمون...اما نمی دونم سرنوشت تو چی واست رقم زده؟!

اصلا دعا چه فایده ای داره وقتی اونی که باید اتفاق میفته؟ خیلی وقته به همه دعاهای دنیا شک دارم ...آخه دعای من مگه می تونه از پس سرنوشت بربیاد....؟!

                                                                                                               

                                                                                                                             "برگی از دفتر خاطرات تو"

                                                                        

 


نوشته شده در شنبه 12 شهریور 1390 ساعت 06:05 ب.ظ توسط لیدوما * نظرات |


Design By : Pichak